Laat je niet lamslaan door het verlangen naar vroeger...

Verhaal | 25-10-2020Dorina Nauta

De afgelopen weken lag de kerk onder een vergrootglas. De kranten, Twitter en het journaal waren er vol van. Veel van de meningen en artikelen maakten me verdrietig, omdat er een negatief beeld van de kerk ontstaat. Hoeveel positief handelen en van betekenis zijn is er nodig om dat beeld te herstellen?

We gaan als kerk door een rouwproces, omdat we niet meer samen kunnen komen, zoals we dat gewend zijn. En tegelijkertijd proberen we vast te houden aan hoe we het altijd gedaan hebben. Met kerkdiensten waar we wel samenkomen, maar met een veel kleinere groep. Met muziek, maar zonder zingen. Met ontmoetingen via Zoom, maar zonder koffie. We passen steeds weer dingen aan, waarbij onze oude vorm het uitgangspunt vormt. In dat hele proces merk ik dat we terugverlangen naar hoe het was. We willen weer uitbundig kunnen zingen in een volle kerk en elkaar vasthouden op bijzondere momenten.

Lees ook: Corona schudt de kerk los!

Laat je niet lamslaan door het verlangen naar vroeger, maar ga je verbinden met de plaats en tijd waar je nu bent.

Huilend in Babylon

Het verbannen volk van Israël verlangt ook terug naar de oude situatie. Al is dat natuurlijk niet helemaal te vergelijken. Zij zitten huilend bij de rivieren van Babylon, in ballingschap. Ze verlangen naar vroeger, naar hun eigen land. Ze verlangen ernaar om weer thuis te zijn. Er heerst onrust en onzekerheid, omdat ze zich niet thuis voelen in dit vreemde land. En zo zitten ze te huilen. Verdrietig en rouwend om wat er niet meer is. Zoals wij ons niet thuis kunnen voelen in deze tijd en met de consequenties van de maatregelen. Dat geeft onrust en onzekerheid. Waar ben je thuis?

Jeremia spreekt namens God tot het volk Israël in ballingschap. Hij vraagt van hen om te wortelen in een context waar ze niet willen zijn. Hij roept hen op om zich te verbinden met hun omgeving en zich in te zetten voor de bloei van de stad. De opdracht die hij geeft wordt heel concreet en bevat verschillende aspecten: praktisch, ecologisch, sociaal, economisch, politiek en geestelijk.

'Bouw huizen en ga daarin wonen, leg tuinen aan en eet van de opbrengst, ga huwelijken aan en verwek zonen en dochters, zoek vrouwen voor je zonen en huw je dochters uit, zodat zij zonen en dochters baren. Jullie moeten in aantal toenemen, niet afnemen. Bid tot de Heer voor de stad waarheen ik jullie weggevoerd heb en zet je in voor haar bloei, want de bloei van de stad is ook jullie bloei.'

Het volk wordt opgeroepen om, ondanks hun verlangen naar een ander land, hier te settelen en er het beste van te maken. Laat je niet lamslaan door het verlangen naar vroeger, maar ga je verbinden met de plaats en tijd waar je nu bent.

Veerkracht gaat over navigeren door teleurstelling, verlies en schade.

Veerkrachtige kerk

We bevinden ons als kerk en als wereld in een crisis en de oproep van Jeremia is heel actueel. Dat vraagt wel iets van ons. Dat vraagt veerkracht. Veerkracht gaat over navigeren door teleurstelling, verlies en schade. Dan ontstaat er kracht die ons laat meebewegen. In het werk van Tear is veerkracht een kernbegrip. Veerkracht om als dorp of stad weer op te klauteren na een overstroming of aardbeving, veerkracht om hoop te houden als een hongersnood elk jaar weer terugkomt. We zien voorbeelden van veerkracht die ons verstand te boven gaan. Kleine kerkjes in rampgebieden waarvan de leden soms nog de enige hulpverleners zijn, terwijl ze daar niet voor opgeleid zijn en ook hun eigen hoofd boven water moeten houden. Te midden van alle ellende maakt die veerkracht een stukje van Gods nieuwe wereld zichtbaar.   

Ook ik herken de zwaarmoedigheid na weer nieuwe maatregelen en beperkingen. Maar wat als het ons lukt om te kijken naar de mogelijkheden? Hoe kunnen we in deze tijd de belichaming van hoop zijn? Want juist dat is zo nodig in deze tijd. En het mooie is dat we met velen zijn. We zijn geen kerkgebouw die gesloten is of een community die niet meer kan samen komen. Wij zijn de kerk en met velen op verschillende plekken aanwezig in de samenleving. Deze nieuwe lockdown lijkt te roepen om daden van hoop.

Wat betekent het voor jou om het te moeten doen met wat er nu is. Wat heb je in huis? Hoe kun je dat inzetten?

Lees ook: Niet meer zingen in de kerk: Christelijke, hoopvolle liederen om te beluisteren

‘Ik houd me niet heel erg bezig met klimaatverandering’

Verhaal | 26-11-2020 | Tear
We vragen drie Nederlanders wat zij doen voor een betere wereld. Christie Kuik (48) bijt het spits af.

Onrust in Ethiopië door gevechten tussen rebellen en het leger

Nieuws | 24-11-2020 | Tear
Het conflict tussen het regeringsleger van Ethiopië en strijders in Tigray is geëscaleerd. Zo ziet de huidige situatie eruit.

Bijzonder hoogleraar Renée Römkens: ‘Er ligt een taak voor kerkleiders en predikanten’

Verhaal | 24-11-2020 | Tear
Kan de kerk écht verschil maken in preventie en aanpak van seksueel misbruik en huiselijk geweld? Minella van Bergeijk en Renée Römkens gaan hierover in gesprek.

Hopen in gebrokenheid

Verhaal | 22-11-2020 | Tearfund Engeland
Hoe houd je hoop als dit moeilijk te vinden is? Gideon Heugh van zusterorganisatie Tearfund kijkt terug op afgelopen jaar.
Foto Carel Schutte

Tear gaat verder als Tearfund

Nieuws | 18-11-2020 | Tear
Internationale problematiek vraagt om een internationale benadering. Het bundelen van onze kennis en ervaring en nu ook onze naam helpt ons om nog beter in te gaan op wereldwijde...

Minella van Bergeijk in Hour of Power: 'We moeten de hoop niet kwijtraken'

Verhaal | 15-11-2020 | Tear
Tear-directeur Minella van Bergeijk is te gast bij Hour of Power en gaat in gesprek met presentator Jan van den Bosch.