Akkoord

Tear.nl maakt gebruik van cookies. Lees meer

Je gaat akkoord door deze website te gebruiken. 

Tear maakt gebruik van cookies. Lees meer

Je gaat akkoord door deze website te gebruiken. 

Je kunt het wel!

Blog | 04-05-2018Jurjen ten Brinke

Wat een feest is het als je mensen mag begeleiden richting de doop. Als Gods Geest hen te sterk is geworden en ze de keus hebben gemaakt om met Jezus gekruisigd te willen worden én weer op te staan in een nieuw leven.

Dit keer gaat het om een paar Iraniërs en een Afghaan. We komen een paar maandagavonden samen in een oud huisje, dat één van de jongens een paar maanden geleden heeft toegewezen gekregen nadat hij een verblijfsvergunning kreeg. Er staat een oud bankstel en er is een eikenhouten tafel. Aan het plafond hangt een gloeilamp en voor het raam hangen twee witte lakens. En… er vliegen een paar zebravinkjes rond.

Morteza is blij: ‘Vanavond wordt mijn huis een kerk!’ Ik realiseer me hoe belangrijk het is om ‘thuis’ en ‘huis’ de entourage te laten zijn voor momenten als dit, in plaats van ‘kerkgebouw’ of ‘zaaltje’. We hebben een prachtige avond. Ook Ali, een vriend die moslim is maar benieuwd is naar Jezus, haakt aan. En ja, hij komt met goede vragen.

Mohammad helpt mee; hij is vier jaar geleden gedoopt en hij vertaalt. Op avond twee verdwaalt één van de jongens onderweg naar de studie. Maar God leidt en daar is Mohammad op zijn scooter, zelf ook wat later. Hij ziet het verdwaalde schaap lopen en neemt hem achterop mee.

 

Mijn missie is om anderen te helpen opstaan

Op avond drie kan ik onmogelijk zelf aanwezig zijn. Ik stel Mohammad voor dat hij het nu echt zelf gaat doen. ‘Ik? Ik heb niet alle antwoorden!’ ‘Dat hoeft ook niet. Gewoon eerlijk en echt zijn.’
Op maandagavond laat krijg ik zijn appje: ‘Net klaar. Les 5 en 6 gehad. Ging over wat God voor ons doet en wat wij mogen doen. En aan het eind heb ik gebeden voor ze. ’t Was niet echt moeilijk omdat het gewoon in mijn eigen taal is. Alleen omdat ze een stuk ouder zijn dan ik vind ik het lastig. Wie wil er nu leren van een jongere?’

Ik besluit navraag te doen bij de zebravinkjeseigenaar. Was ’t goed maandag met Mo? ‘Ja man! Het was tof!’

Ik weet het weer. Mijn missie is om anderen te helpen opstaan, zodat zij gaan bloeien op de plek die God ze geeft. Daar moet ik plaats voor maken!

Jurjen ten Brinke
Voorganger van Hoop voor Noord en ambassadeur van Tear

Ontwerp & realisatie: Nilsson