Dirk Jan verhuisde naar een volkswijk om Jezus te volgen

Verhaal | 25-01-2018Tear

'Jezus had vooral oog voor mensen die werden verketterd of kwetsbaar zijn', vertelt Dirk Jan Riphagen. Hij verhuisde bewust naar een volkswijk in Arnhem om daar de boodschap van Jezus Christus handen en voeten te geven. Niet met grootse en strategische plannen, maar met lege handen. 'Als christen is het een uitdaging om jezelf over te geven aan de wereld waarin je leeft.' Tijdens de Integral Mission-tweedaagse van Tear bezochten deelnemers onder andere zijn buurtkerk.

 

Sinds 2014 woon je met je vrouw Vera in de Geitenkamp in Arnhem. Waarom zijn jullie daar gaan wonen?
'We hebben er bewust voor gekozen om te wonen in een volkswijk', antwoordt Dirk Jan. 'In de evangeliën lees ik op verschillende plaatsen dat Jezus in het bijzonder aandacht heeft voor mensen die zich in de marge van de samenleving bevinden. In Zijn tijd ging dat om mensen die te boek stonden als zondaars of mensen die niet mee konden komen in de samenleving. Jezus moedigt Zijn volgelingen aan om juist deze mensen op het oog te hebben.'
Toen Dirk Jan in de Geitenkamp neerstreek, bevond zich in de volkswijk nog geen kerk. 'Om die reden had ik vanaf het begin het verlangen om hier ooit een laagdrempelige kerk te starten. Wie mensen wil meenemen in het volgen van Jezus doet dat volgens mij het beste door samen een gemeenschap te vormen. Daarmee gaan we een stap verder dan alleen ‘christen zijn in de wijk’.'

Toch heeft het even geduurd voordat jullie buurtkerk er was…
'In de eerste 2,5 jaar waren we vooral in de wijk aanwezig. In die periode hebben we zo min mogelijk georganiseerd om onderdeel van de Geitenkamp te kunnen worden. Dat deed ik bijvoorbeeld door zelf naar een jongerencentrum en het buurthuis te gaan om mee te doen met wat daar al gebeurde, in plaats van jongeren bij ons thuis uit te nodigen. Wie vooral uitdeelt en weinig ontvangt komt al snel in een ‘wij-zij-denken’ terecht. Dat wilden wij voorkomen. Als christen is het een uitdaging om jezelf over te geven aan de wereld waarin je leeft. We willen ondergedompeld zijn in de gemeenschap waar we wonen. De plannen voor wat we gaan doen komen daardoor voort uit het leven van alle dag met de mensen. God werkt daar middenin.'

Je kunt bij ons niet stilzitten, zelfs niet als gast

We maken samen de preek

Hoe sluiten jullie als kerk aan bij de lokale context?
'In onze wijk wonen veel mensen die op een of andere manier het gevoel hebben dat de samenleving niet (meer) op hen zit te wachten,' maakt de pionier duidelijk. 'Mensen die veel tegenslag hebben gehad waardoor psychische problemen zijn ontstaan, verslaving of schulden. Dat stempel drukt zwaar op de wijk. Kerk-zijn in onze wijk betekent daarom voor ons dat we er alles aan doen dat iedereen echt actief mee kan doen. Je kunt bij ons niet stilzitten, zelfs niet als gast. Je wordt direct aangemoedigd om mee te doen. Al is het maar met een vaatdoek om de tafels even af te nemen. Zo wordt de buurtkerk van iedereen, want ieders bijdrage is belangrijk. We zeggen vaak ‘samen maken we de preek’. De voorbereiding op de viering is vrij beperkt zodat er veel ruimte is voor invulling door de groep zelf. Geen voorgekookte maaltijd, slechts een paar ingrediënten. Daar gaan we samen mee aan de slag en dat levert steeds weer een bijzondere en voedzame geestelijke maaltijd op. Juist ook met een heel wisselende groep van mensen die wel en niet geloven in Jezus.'

Kwetsbaarheid

Wat moet ik mij daarbij voorstellen?
'Als geloofsgemeenschap komen we één keer in de twee weken samen voor een brunch en een viering. Onlangs begon ik mijn ‘preek’ met een verhaal over een jong meisje met een overtuiging waar ze heel vasthoudend in was. Je kunt op allerlei gebieden ergens van overtuigd zijn; de manier waarop je je kinderen opvoedt of je favoriete biermerk. Vandaaruit ontstond een interactief gesprek waarbij mensen hun hart openstelden. Zo vertelde iemand: ‘Diep van binnen heb ik de overtuiging dat ik niet gewenst ben.’ Die kwetsbaarheid maakte veel indruk. Iemand zei vervolgens: ‘Je weet toch wel dat je hier heel erg je gewenst bent?!’ Op die momenten denk ik ‘dit is voor mij op dit moment precies de inhoud van het Goede Nieuws!’

Dirk Jan vertelt dat tijdens een viering ook wel eens gebruik wordt gemaakt van creatieve werkvormen. 'Onlangs deden we dat naar aanleiding van Jezus’ uitspraak: ‘Ik sta aan de deur en Ik klop.’ De opdracht was de binnen- en buitenkant van één deur te tekenen. De buitenkant maakt duidelijk hoe jij naar de deur van je hart kijkt, de binnenkant hoe God naar je deur kijkt. Door te tekenen wordt dat zichtbaar. Dat is confronterend, eerlijk en kwetsbaar. Vervolgens hebben we naar aanleiding van deze oefening nog een heel gaaf gesprek over Openbaring 3 gevoerd.'

We hoeven onszelf geen druk op te leggen

Wat is mijn taak als dominee?

Niet alleen tijdens de samenkomsten maar ook in het dagelijks leven besteden jullie veel aandacht aan wijkbewoners. Hoe komt dat tot uiting?
'Vooral door een luisterend oor voor elkaar te hebben en samen te leven. Zo heb ik nu intensief contact met een jongen die echt een rotzooi van zijn leven heeft gemaakt. Hem hangt een pittige gevangenisstraf boven het hoofd. Ik heb mijzelf vaak de vraag gesteld wat mijn taak is als dominee. Moet ik mensen aan een baan helpen? Moet ik mensen helpen om van een verslaving af te komen? Inmiddels weet ik het antwoord: mijn taak is het aanbieden van mijn vriendschap aan mensen. De jongen waar ik zojuist over sprak heeft vooral behoefte aan een luisterend oor. Gasten als hij hebben in hun netwerk nauwelijks mensen met wie ze hun verhaal kunnen delen. Op die manier mag ik Gods liefde zichtbaar maken.'

Voorkom doelgericht denken

Ons land telt meer christenen die bewust in een bepaalde plaats gaan wonen om Gods boodschap te kunnen doorgeven. Wat kun je aan hen meegeven?
'Voorkom doelgericht denken en benader mensen niet alsof ze je doelgroep zijn,' luidt zijn advies. 'Zelf vind ik het bijvoorbeeld heel vervelend als mensen mij aanspreken op straat omdat ze alleen iets van mij willen. Zeker in De Geitenkamp is het goed om daar bewust van te zijn. Daar zien mensen direct dat je als buitenstaander welvarend en hoogopgeleid bent. De ruimte om over het Evangelie te kunnen spreken komt met de tijd. En vaak komt die ruimte ook niet, so be it! Als wij geloven dat God Zijn weg gaat met iedereen die we ontmoeten, hoeven wij onszelf geen druk op te leggen. Wij mogen gewoon samen leven. Laat je onderdompelen in de plek waar je leeft. Dat deed Jezus ook toen Hij naar deze wereld kwam. Jezus werd helemaal mens; tot in het diepste van Zijn vezels.'

Jeffrey Schipper

Dirk Jan werkt als pionier vanuit de Unie van Baptistengemeenten en is betrokken bij het netwerk Urban Expression. Op 25 en 26 januari 2018 organiseerde Tear voor de derde keer een Integral Mission-tweedaagse. Klik hier voor meer informatie. 

Dit artikel is met toestemming overgenomen van CIP.nl. CIP.nl biedt christelijk nieuws, christelijke video's, interviews en achtergronden. Aanmelden voor de nieuwsbrief kan via www.cip.nl