Alleen even een praatje doet al wonderen

Blog | 28-05-2020Geert Jan van Dijk

'Goedenavond, met #Nietalleen, u spreekt met Geert Jan van Dijk, wat kan ik voor u betekenen?' 'Ik ben heel alleen', hoor ik aan de andere kant van de lijn. Voor ik het weet, neemt een mevrouw op leeftijd me mee in haar leven. Een leven vol van ziekte, verdriet, frustratie en eenzaamheid.

De werkelijkheid is dat ik vooral gebeld word door ouderen die hun verhaal niet meer kwijt kunnen.

De thuiszorg komt niet meer binnen. Gelukkig wil haar hulp nog wel eens per week de boodschappen doen, die laat ze dan achter bij de deur. Ik vraag met wie ik spreek. Oh sorry, zegt ze, ik heb me nog niet eens voorgesteld, en ze noemt haar naam.
Ik realiseer me hoe zeer ze haar verhaal kwijt moet. We raken in gesprek, praten over koetjes en kalfjes en langzamerhand komt ze weer tot rust.

Vanavond zit ik aan de telefoon voor de actie #Nietalleen. Het is een landelijke campagne in coronatijd waarbij mensen een telefoonnummer kunnen bellen als ze hulp nodig hebben. De campagne is opgezet vanuit kerken en christelijke organisaties. Er heeft zich een groot netwerk gevormd van coördinatoren per stad of dorp en kerken die klaar staan om hulp te bieden. Vanavond is het mijn beurt om hulpvragen te verbinden met het aanbod. Tenminste, daar ging ik vanuit. De werkelijkheid is dat ik vooral gebeld word door ouderen die hun verhaal niet meer kwijt kunnen en in angst leven of het virus hen zal raken. Wat ze vooral nodig hebben, is dat iemand even de tijd neemt om naar hen te luisteren.

Deze 3 lessen leerde ik

Na een shift van vier uur met vooral luisteren moet ik denken aan drie dingen:

  • De campagne van de ChristenUnie over waardig ouder worden in plaats van euthanasie als je voelt dat je leven voltooid is. Meer dan de helft van de ouderen die ik spreek maakt een verwijzing naar de dood. Wat mij betreft mag het over zijn, zeggen ze. En als ik luister naar de verhalen, kan ik me die gedachte goed voorstellen. Maar aan alles voel ik dat het ook anders zou kunnen, als er tijd en ruimte is om naar elkaar om te zien.
In het verzorgingstehuis zijn heel veel mensen die verlegen zitten om een praatje.
  • Een 86-jarige moeder van mijn collega kwam in het ziekenhuis na ernstige klachten. Er werd meteen aan corona gedacht, waardoor ze op een aparte afdeling kwam te liggen. Mijn collega mocht alleen nog vrijwel onherkenbaar, in beschermende kleding, bij haar op bezoek. Na een test bleek het geen corona, maar het sterven dat dichtbij kwam vanwege haar leeftijd. Gelukkig kwam er een plek vrij in een klein en bijzonder vredig hospice. Het contrast kon niet groter. Zijn moeder kon omringd door haar geliefden in vrede en liefde het leven loslaten. Wat een zegen zijn al die vrijwilligers die mensen bijstaan in de laatste dagen van hun leven.
     
  • Onlangs sprak ik iemand die vooral werkt als tekstschrijver. Ik vroeg hoe het ging met zijn opdrachten, maar hij vertelde dat hij een nieuwe richting op was gegaan. Hij hield van zingen en gitaarspelen. En hij ontdekte dat hij een enorm waardering voelde bij het optreden in bejaardentehuizen. Nu had hij besloten dat hij dat voornamelijk nog wilde doen in de toekomst.

Dit is een tijd waarin kerken nadenken over hun plek in de samenleving. Kerken realiseren zich dat ze hulp te bieden hebben, maar veel kerken merken ook dat mensen hen niet gemakkelijk weten te vinden. Wat ik afgelopen week opnieuw leerde was dat niets makkelijker is dan de stap naar het dichtstbijzijnde verzorgingstehuis. Misschien nu nog niet fysiek, maar er zijn daar heel veel mensen die verlegen zitten om een praatje.

Tekst: Geert Jan van Dijk, verantwoordelijk voor strategie & impact bij Tear.

Lees ook: Geweldig, een kerk met anderhalve met afstand! 

Hoop voor vluchtelingen in Libanon

Verhaal | 22-07-2020 | Tear
In Libanon raken vluchtelingen in de problemen, doordat ze geen geld meer hebben voor voedsel. Zusterorganisatie Tearfund biedt hulp. Lees hier hoe...

Rikkert Zuiderveld & Reinier Sonneveld: ‘Mocht je vallen, dan word je toch wel opgevangen’

Verhaal | 13-07-2020 | Tear
Minella van Bergeijk gaat in gesprek met Rikkert Zuiderveld en Reinier Sonneveld over meebuigen in de storm.

10x wat we leerden in 2020

Verhaal | 13-07-2020 | Tear
De coronacrisis bracht veel mensen ook rust. Tear geeft tien tips om die rust vast te houden.

Martha Zonneveld: ‘Honger is een afschuwelijke ramp die zich voltrekt naast de dreiging van corona’

Verhaal | 03-07-2020 | Hannah Westra
Met Tear zijn we actief betrokken bij mensen die op dit moment nog middenin een lockdown zitten. Martha Zonneveld, noodhulpcoördinator bij Tear: ‘In sommige landen begint de...

Beter bestand tegen de coronacrisis dankzij de lokale kerk

Verhaal | 22-06-2020 | Annemarie van den Berg
Via lokale kerken mensen zelf uit armoede laten opstaan. Het werkt! Juist in deze coronacrisis zien we dat deze gemeenschappen beter bestand zijn tegen de gevolgen.
Babyslofjes

Kraamtijd in lockdown: net bevallen en geen inkomen meer

Verhaal | 22-06-2020 | Tear
Ineens ziet de kraamtijd er door het coronavirus heel anders uit dan dat we gewend zijn. Maar voor de 25-jarige Kabita en haar man is de kraamtijd levensbedreigend geworden.